بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها
🔸 برای درک ابعاد ویرانی اقتصادی که ایران با آن مواجه است، کافی است نگاهی به کامیون‌هایی بیندازید که مرزهای این کشور را قفل کرده‌اند. هزاران دستگاه از این کامیون‌ها، در گذرگاه‌های زمینیِ منتهی به ترکیه و افغانستان صف کشیده‌اند و بسیاری از رانندگان هفته‌هاست که در حالت انتظار و بدون فعالیت، به سر می‌برند.
🔸دلیل این وضعیت آن است که مسیرهای زمینی، تنها راهی هستند که ایران می‌تواند ازطریق آن‌ها، محاصرۀ هوایی و دریایی طاقت‌فرسایی را که ایالات متحده تحمیل کرده است، دور بزند.
🔸این در حالی است که حکومت نمی‌تواند از بازرسی‌های زمان‌بر گمرکی و امنیتی که به ایجاد گلوگاه‌های بی‌پایان در مرزها منجر شده است، بگریزد. بااین‌حال، اگر به سخنان رهبران ایران گوش دهید، ممکن است تصور کنید که تمام اهرم‌های قدرت، در اختیار آن‌هاست.
⚠️ تهران، این هفته در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بهای خود را برای توافق اعلام کرد:
🔸رفع محاصره، آزادسازی دارایی‌های مسدودشده و پایان دادن به «جنگ اقتصادی». در مقابل، ایران متعهد می‌شود که حملاتش را علیه کشتی‌هایی که از تنگۀ هرمز عبور می‌کنند، متوقف کند؛ آبراهی که اساساً حق بستن آن را ندارد. دونالد ترامپ باید این پیشنهاد را رد کند؛ [چراکه] زمان به نفع آمریکاست.
