📌 با کاهش تهدیدِ محور ایران، به‌ویژه پس از دو جنگی که علیه تهران به راه افتاد، اکنون گفتمان اسرائیل، تدریجاً به‌سمت ایجاد یک «تهدید جدید» تغییر جهت می‌دهد.
به‌گفتۀ بسیاری از محققان، این تهدیدانگاری جدید [علیه آنکارا]، ناشی از «ضرورت» تضمین انسجام اجتماعی در داخل اسرائیل است؛ چرا که جامعۀ اسرائیل، اکنون هم به‌صورت افقی [در میان لایه‌های اجتماعی] و هم به‌صورت عمودی [میان لایه‌های اجتماعی و نخبگان سیاسی] دچار شکاف شده و البته به زندگی تحت لوای شعارهایی چون «خطر وجودی» و «تهدید دائمی» عادت کرده است.
🔸️ در چنین شرایطی، ترکیه به چند دلیل، به قلب این گفتمان جدید اسرائیلی تبدیل شده است:
➖ حضورش در سوریه؛
➖ رشد صنایع دفاعی و نیز تقویت نیروی دریایی‌اش؛
➖ رابطه‌ای قوی که با حماس دارد و نیز موضع منفی‌اش در قبال نسل‌کشیِ غزه؛
➖ روابط مستحکمی که با واشنگتن و ناتو دارد؛
➖ بهبود روابطش با مصر، پاکستان و عربستان.
🔸️اسرائیل، تمام این متغیرها را به‌مثابۀ چالش‌هایی پیش روی نفوذ خود در منطقه تلقی می‌کند؛ چنانکه این چالش‌ها، با امضای پیمان دفاعی مشترک مکه، ابعاد جدیدی به خود گرفت.
